​Bakıp da görmeyen sığ gözlerini,
Yalanla süsledin tüm sözlerini,
Sildin bu aşkın o temiz izlerini,
Sustun da gerçeği yok mu sandın sen?

​Rolünü oynarken hiç utanmadın,
Vicdanın sızladı, bir an kanmadın,
Gerçeği söyledim, adımı anmadın,
Kendini aynada ak mı sandın sen?

​Korkuyla ördüğün duvarlar yüksek,
İçinde bin yalan, bin tane tümsek,
Dostça bir söz desek, bir el uzatsak,
Kaçışı en büyük hak mı sandın sen?

​Sağır bir taş gibi durma karşımda,
Zehirli okların saklı kaşında,
Dolaşıp durursun kendi başında,
Dünyayı başına dar mı sandın sen?

​Mertlikten kaçana bahaneler bol,
Eğriyi seçmişsin, gitmez bu düz yol,
İster bir derya ol, ister bir göl ol,
Hileyle kalmayı kâr mı sandın sen?

​Maskeni indir de aynaya bir bak,
Ruhun karanlıktır, her yanın nifak,
Doğacak elbet o tertemiz şafak,
Karayı her zaman ak mı sandın sen?