Karar günümdü bugün
Gönül adliyesindeki son duruşmam
Hükmüm verilecekti bugün

Fermandı uzatılan önüme
Aşk değil; sevda değil,
Ayrılık fermanıydı bu
Zorda olsa imzalayacaktım işte

Hakimden, savcıdan son bir kez daha
Son bir kez daha deyip aldım düsturu
Koşar adım geldim sokağına
"Son bir kez daha" deyip baktım pencerene
Doyasıya dolaştım semtini

Tatmin olmadım
Bir kez daha, bir kez daha dedim hep
Sonra... gözlerin geldi aklıma
Canım kahve istedi. Kahve gözlerini
Ellerin geldi aklıma, sıcak ve yumuşak
Uzanmak, tutmak, doyasıya öpmek istedim

Sen yoktun artık o evde
Camlara da çıkmıyordun
Belki son bir kez görürüm diye
Sayısız sefer adımladım caddeyi
Kaz kez aksattım trafiği semtinde
Pencerene bakarken kaç duvara tosladım
Pek çoklarını incittim bu yüzden

Gölgende gölgelenmek
kapında uyumak istedim
Sabahı bekledim, açılır belki diye
O demirden kilitli kapını
Telefona sarıldım her uyanışımda
Her genç kıza canım dedim
Hazan gülüm dedim
Sen diye...

Hep sana benzettim o narin güzelleri
Hepsinin adını "sen" koydum
Ama hiçbiri sen değildi işte
Hiçbiri seni vermedi bana geri
Senin yokluğunda koydular ateşe
Senin yokluğunla yaşattılar mahşeri

SENİN YOKLUĞUNDA KOYDULAR ATEŞE
SENİN YOKLUĞUNLA YAŞATTILAR MAHŞERİ...

Çağrı GÖÇMENOĞLU (MAHLAS)
Recep FİDAN
11/12/1999