Sarıp sarmaladım hep beleklere yatırdım
Şimdi çekip gittiler sırtımda götürdüm de
Karanlık gecelerde baş ucunda oturdum
Öteleyip ittiler sırtımda götürdüm de

Müşkül varsa çağrıldım gülücüğe boğdular
Ellerime kapanıp baş köşeye koydular
Biraz güçten düşünce yok hükmünde saydılar
Hiç uğruna sattılar sırtımda götürdüm de

Yıllarımı çaldılar yüzüme baka baka
Gülüşüp konuştular gözüme soka soka
Yıkılmadım ayakta dişimi sıka sıka
Başlarından attılar sırtımda götürdüm de

Bir gün yetiş deseler yine koşar giderim
Benim karakterim bu her an yardım ederim
Zul gelmesin kimseye benim derdim kederim
Diken olup battılar sırtımda götürdüm de

İstemem şu dünyada ne saltanat ne şöhret
Hepsi bir gün yok olur kalmaz elde bir servet
Arkamdan hoş bir seda yeter bana nihayet
Derdime dert kattılar sırtımda götürdüm de

Hayat lokomotifi yürümüyor laf ile
Hayrullah’ım neyleyim ne söylersem nafile
Bir gün hak vaki olur herkes durur saf ile
Bilmezliğe yattılar sırtımda götürdüm de

Kulhayrullah
27 Şubat 2026

Okuduğunuz şiir toplumun kanayan yarasını dile getirmek için kurgu olarak kaleme alınmıştır. Zatı halimin hayatıyla ilgisi yoktur.
Not: Görsel alıntıdır.

Dost kalemlerden
Güneşin Kızı Zehra 👏👏👏

Evlat dedim can dedim, sakındım her bir yelden,
Emeğim zayi oldu, ne gelir artık elden.
Bir vefa bekler iken, darbe yedim en dilden,
Umudumu yıktılar, sırtımda götürdüm de.

Gönül sarayım viran, baykuş kondu bağıma,
Kar yağdırdı vefasız, gençlikteki dağıma.
Bakmadılar bir miktar, bu en yorgun çağıma,
Beni darda sattılar, sırtımda götürdüm de.