Yalnız sokaklar
İpler’e asılmış kalp’ler
Tamamlanmamış
İmzası dahi atılmamış
Yarım kalmış şair ‘lerin şiir’leri

Hiç okunmamış şiir’ler yazıyorum
Şair’in doyumsuzluğu
şiir’leredir diyerek
Konuşarak susuyorum

Kendi adını isteklerini simgeleyen
resimleri’ni çiziyor şair şiir’lerine
sancılı yüreğini gasp eden
tutsak kafeslerin şiir’leri

Bazen de mutluluktan
pır pır uçan ruhunu
kiremit’ten duvar örülü
odalara çiziyor bir bir ödül almış şiir’lerini …

kendi kendine konuşuyor şair
Ben okusam yeter diyor şiir’lerimi
ikinci iç sesi ile ,..

Bir parmağın gölgesi kadar
ince divit uçlu mürekkep kalemi’nin
bittikçe mürekkebini dolduruyor
yazıyor yazıyor geceyi gündüze gündüzü de geceye bağlayan günlerde haftalarda ..

Ansızın duruyor bazen
şiir’lerini yazarken
baykuş sesini dinliyor
ilham veren gecenin
kör karanlığı ve
Gece’nin korkak sesleri
çökmüş evinin tüm etrafına
Nefesiyle ısıtıyor ürkek
ve bir o kadarda titreyen ıslak tenini
Bedenini saran ipek döşekler değil
yazdığı şiir’lerdir arşın örtüsü gibi
renkli döşeklerin kokusuda değil
yaprak yaprak kağıt kokusu siner evinin içine burnuna ve de ruhuna
Buram buram şiir kokar evi …

unutulmuş şiirlerin okunmamış cümlelerin sözlerin efendisi …
Öfkeli bir bedenmiş gibi
şiir’sizligin yokluğunda teni

Benmişim gibi bakar
yüreğine ruhuna
şiir olmaz ise aç kalacak sanki
ruhu ve karnı …
 
Kendi uzaklığında
ıssız bucaksız
Benliginin ıraklıgında bir şair..

Kar yağar Kırağı düşer kirpiklerine
karanlık çöker kalbi’ne
Her şafak vaktinde
Yüzünü koyar avuçlarının arasına
düşünür düşünür şair ..
Özlendikçe ilgi duyuldukça çoğalacak anılarım şiir ‘lerim der..

Her gün bir kuş sesi ile sabaha uyanırken
gün batımı ne güzel der kendi kendine
Aydınlıktı artık kulübesinin içindeki
bütün objeleri
Işıksız ve cesur adımları
Yarınlara  taşınırken umutları
 
Bir sıvı aşk iksiri enjekte ettiğinde
Girdikçe damarlarında dolaşır
aşk ve şiir ‘ler

Yüreğindeki coşkulu nefesler
köpüklü ırmağı’nın
Dalgası sesi vurur
şahadet misali ruhuna
İçindeki susan susayan
aşkın kıyılarına olta atar
Bir şiir daha tutar yazarım der şair
 …
Sesi ağır ağır kımıldar
Kök salar sinesine
Gözleri’nin açtığı kalabalık
çukurlarına yerleşir şair’in bakışları
Yazamadığı şiirleri okur
Yada Yazıpta Okuyamadığı
En son gecelerin…şiir’lerini
sancılı iç dünyasında
kaybeder kendini şair …




SEVILAY ALPASLAN