İmamın Kayığı

Sana bahşedilen o mübarek ömrünü
Nefsinin yolunda nasıl da tükettin
Şu şaşalı hayatın büyüsüne kapılıp
İblisin şarabıyla doğru yoldan çıktın
--
Kuş kafesten uçtu kefene büründün
İmamın kayığında SEN yolcusun artık
--
Menfaatin uğruna ne iftiralar attın
Gönül bahçelerine zakkumlar diktin
Ağlayan şu gözleri parmağınla oydun
Şu hercümerç ömrünün sonuna geldin
--
Can kafesten uçtu kefene büründün
İmamın kayığında SEN yolcusun şimdi
-+-
Hileli yollardan keş paralar kazandın
Keş paralar kibir kaftanı içine girdin
Rüşvet ganimetini baş yastığın yaptın
Şu cümbüşlü dünyana saraylar yaptın
--
Ruh kafesten uçtu kefene büründün
İmamın kayığında SEN yolcusun artık
--

Şeytanları taşlamak neyin nesidir ki
Yoktur böyle varlıklar senden dışarı
Taşlanacak şeytanlar bil senden içeri
Bak nefsine gör iblisi savur taşlarını
--
Kuş kafesten uçtu kefene büründün
İmamın kayığında SEN yolcusun şimdi
--
Gökteki kandiller ışıklarını saçarken
Gönlü yüce insanlara ışığını tutarken
İblisin nefesleri necis nefislerde esiyor
Bulutlar kararıyor kandiller sönüyor
--
Can kafesten uçtu kefene büründün
İmamın kayığında SEN yolcusun artık
--
Ne umdun ne buldun ey fani âdem
Fani bir yolcuydun anlayamadın mi?
Açıp Furkan’ı sen hiç okumadın mı?
Hak davetini sen hiç duymadın mı?
--
Ruh kafesten uçtu kefene büründün
İmamın kayığında SEN yolcusun şimdi
--

Alın terini sömürdün helalden saydın
İçindeki meleğini sürgünlere yolladın
Kepazeliğin cümlesini bağrına bastın
Cehennem ateşini kendi elinle yaktın
--
Kuş kafesten uçtu kefene büründün
İmamın kayığında Sen yolcusun artık
--
Kutlu Ramazan geldi, kapını çalıyor
Şu azgın nefsini zincirlere vur diyor
Gözyaşlarını dökerek tövbeni et diyor
Can boğaza gelmeden mezara girmeden
--
İmamın kayığında sen yolcu olmadan
Tövbe kapıların açıktır helallik iste…
-*-