​Köhne bir saatin çarkı dönerken,
Gölgeni sulara döküp bakarken.
Vakit kandilleri bir bir sönerken,
Zulmetten bir ışık sök her fırsatta.

​Zümrüdüanka’nın tüyüdür rüya,
Uyanıp seraptan, daldığın ummana,
Sırrını akset akan o sonsuz cana,
Bencillik bütünü yık her fırsatta.

​Kelimeler efsun, lisan bir kafes,
Ruhun dehlizinden al derin nefes.
Susmasın içindeki o kadim ses,
Sessizliğin dışına çık her fırsatta.

​Zaman bir simyacı, dönüştürür taş,
Gözünde çakmasın o kanlı savaş.
Mana atlasını giyince yavaş,
Kibrin libasını yak her fırsatta.

​Anka’nın külünden bir güneş yarat,
Dünya bir köprüdür, sanma ki sırat.
Yıldızlar sönmeden ruhunu parlat,
Sonsuzun ufkuna bak her fırsatta.

​Gezginin mürekkebi mor olur,
Gecenin bağrında sırlar kor olur.
Anlatmak hakikat, susmak zor olur,
Gerçeğin kalbine ak her fırsatta.