![]() BENİMKİ DE YAŞAMAKDört mevsimi hiç yaşamadım ki Sonbahar çaldı hep kapımı Gök mavisi umutlarla avuttum sol yanımı Yalancı yüzlerde sardım yaralarımı. Üç kuruşa kör kurşuna gitmiş babam Anamın karnındayken ben. Doğarken başlamışım kaaranlıkta yolculuğa Gün ışığına çıkar çıkmaz dışlanmışım Kaldırım taşlarına atılmışım.. Sevilmek nedir bilmemişim Sen bilirmisin anlatsana bana Bir parça da mutluluk koy yanına Gözyaşına hiç girme.! Başım dik,yolum açık olsun istedim Aydınlığı günbatımında bekledim Güneş hiç girmedi penceremden içeri Yıldızlar dökülmedi yüreğime Ay ışığı kalıntılarını aradı kör gecelerde gözlerim.. Kara bulutlar döndü başımda Yağdıkça yağdı balçıklı günler Tenimden eksik olmadı dikenli eller Zamansız esti sevdalı yeller... Sayısız aynalar kırıldı yüreğimde Ondandır içimin kan ağlaması. Sahi kaç zaman olmuş yola çıkalı.? Daha çok mu var mutluluğa.? İstanbul’a benzettiler beni Karmakarışık bir hayalin heykeli gibi yonttular.. Egenin maviliklerine hasretmişim,kimin umurunda ki.. İsimsiz şehirlere sürgün ettiler Hep karaya vurdu bindiğim gemiler... Çimenlere basarak yürüsem bir kere de Usandım baba... Dikenli yollarda çıplak ayak yürümekten.! Büyüdüm artık olmaz ki, Senden tek hatıra kırmızı pabuçlar ayağıma. Şefkatten,sevgiden sofralar kurulsun Pasaklı ruhum doyuma ulaşsın.. Bahar kokusuna merhaba demeliyim Ömrümde bir defa olsun..! Aldılar verdiler Verdiler veriştirdiler Kevgire çevirdiler dört yanımı.. Yağmaladılar acımadan bozguncular..! Kör kuyuya salladılar Pamuk ipliği verdiler elime ’Hayat bu işte Tutun tutunabilirsen dediler’ Omzumdan ağır yükleri de hiç eksik etmediler Bir de geçip karşıma güldüler Akıllı geçinen deliler...!! |
daima yeni bir umut yaratabilir insan...
yaşamak yanımız bıorçlu
huzur sürgünde
ve imkanlarımız olmayabilir...
iyiki şiirler var
iyiki dostlarımız varki
şiirlerle böyle paylaşabiliyoruz dertlerimizi
yüreğinize sağlık