Söyle bana,
gerçekten görüyor musun
Işıkla gölge arasındaki çizgiyi
Maviyi gökten mi alıyorsun
Yoksa kalbindeki sızıdan mı


Bir çiçeği tanır mısın
Soğuk bir demire değdiğinde elin?
Bir yüzün ardındaki sessizliği
Sezer misin derin derin?




Düşlerini kim söndürdü
Kim dedi hepsi birer hayal
Orman yerine küle razıysan
Bu hangi adalet, hangi kural?



Ayırt edebilir misin
Gerçeği korkudan
Bir gülüşü maskeden,
Özgürlüğü duvardan


Biz iki kayıp ruhuz
Camdan bir dünyada
Dönüp dururuz
Aynı sularda

Sıcak bir yalan verdiler
Serin bir rüzgâr yerine
Güvenli bir kafes sundular
Uçurum kenarı yerine


Figüranlığı bıraktın belki
Savaşın tozlu meydanında
Ama başrol oldun şimdi
Kilitli bir sahnede, yalnızlığında


Rahatlık dedikleri şey
Kalbin susması mıydı
Yoksa yavaşça
Kendinden vazgeçiş miydi


Ayırt edebilir misin
Gerçeği korkudan
Bir gülüşü maskeden
Özgürlüğü duvardan

Biz iki kayıp ruhuz
Camdan bir dünyada
Yıl yıl savrulan
Aynı rüzgârda…


Keşke burada olsaydın
Aynı göğe bakarken
Aynı toprağa basarken
Farklı bir yol bulsaydık

Ama döndük yine
Eski izlere
Ve bulduk sadece
Adını koyamadığımız ayrılığı



Ayırt edebilir misin
Cenneti içindeki cehennemden?
Bir umudu
Kendi gölgenden


Biz iki yorgun ruh
Dar bir fanusta
Yüz yıl geçse de
Esiriz esiriz ayrılıkda…