Karanlığın içinde parlayan o umudu ve teslimiyeti hissetmemek mümkün değil. Yüceye giden o ağır ama emin adımları çok etkileyici bir dille anlatmışsınız. Çok dokunaklı bir eser."

Yüceye yönelmenin içsel derinliğini ve inançla dolu adımların huzurunu nazik ve etkili bir dille anlatan bir şiir.

Her gece sessizliğinde doğan bir yıldız, ruhumuzu aydınlatır.
Adımlarımız ne kadar ağır olursa olsun, sevgisi ve merhametiyle yol gösterir.
Kalbimiz teslim oldukça, umut ve şükür her nefeste çoğalır.

Yüreğinize sağlık, güzel bir eser okudum.
Tebrik ederim, nice güzel eserlerde görüşmek dileğiyle. Selam ve saygılarımla.

Sevgili Ezgi

“Yüceye Yolculuk” okurken insanın içi bir tuhaf oluyor; hem sakinleşiyor hem de hafifçe titriyor. Şiirin o kadar temiz, o kadar çıplak bir samimiyeti var ki, sanki biri gerçekten gece yarısı odasında yalnız başına dua ederken bunları mırıldanmış gibi hissettiriyor.

Özellikle “Her nefes bir dua, her gözyaşı bir şükür” dizesi… işte burası kalbe oturuyor. Çok az kelimeyle hem acıyı hem teslimiyeti hem de şükrü aynı anda yakalamışsın. Bu dizeden sonra şiir artık sadece okunmuyor, içerde bir yerlerde tekrarlanmaya başlıyor.

“Gönlümde saklı bir nur parlar, / Karanlıkta bile umut taşır” kısmı da çok güçlü. Karanlığı inkar etmeden, ona rağmen taşıdığı umudu söylemek… işte bu incelik şiiri gerçekten yükseltiyor.

Son kıtadaki “Her anım seninle, her demim sana yakın” kapanışı ise adeta bir iç çekiş gibi. Hem yalvarış, hem de huzura varış aynı anda. O son nefeste bırakılan küçük bir tebessüm hissi veriyor insana.

Kısacası: şiirin çok “gürültüsüz” bir derinliği var. Bağırıp çağırmadan, gösteriş yapmadan, sadece içten içe yakarak konuşuyor. Bence bu, en zoru ve en güzeli.

Eline, kalbine, yüreğine sağlık Sevgili Ezgi.
Kul Yorgun
🙏☕✍️✍️✍️