uykulara giydirdim geceyi
tam oldu
nebir eksik ne bir fazla
geceyi sana yazdım şiir tadında
çaldım doğrusu öyleydi
yazan yazmıştı Levh-i Mahfûzda
adınada alın yazısı demişti


kaderimizi değiştiremeyiz
oysa ben giri tonları sevmem
siyah rengi çokseverim çıkmazımdır kendisi
çıkmaz sokak yazar bazı sokak tabelalarında bilirsin
ben o hep çıkmaz sokaklarda kayboldum
bu şehrin kara kara gecelerinde
dar sokaklarında seni aradım


ince belli bardakta demli çay içer gibi
içimdeki acıyı, sen bilmedin
kartan karası sokaklarda
herseferinde elimdeki kağıtta yazan o
o adresi sordum kaybolmuş bir çocuk gibi
gelen geçene...
herkes söz birliği etmiş gibi
bilemediler o adresi
ben biliyordum

sahile inen darcık sokaklardan geçtim
ahşap cumbalı
mavi çerçeveli beyazduvarları olan
balkonunda renk cümbüşü
sardunyalar manolyalar nergizler
eflatun orkideler olan kırmızı güller
gece bitiyor tan ağarıyor güneş ,karşı
begonviller açmış duvarları eski kiremit olan evin
üzerinden merhaba diyordu sanki bana

burenk cünbüşü ve güneşin kendini hissetirmesi
içimde tatlı bir hazza bıakmıştı gecenin karasını
anın için de bir andı bu
duvardaki ayna düştü .bir iken bin oldu parçalandı
hepsinde aynı yüz aynı bakış, keser ama acımaz
hissedemezsiniz duyarsızlaşır
ama o içten içe kanar
farkına varınca kesildiğinizi anlarsınız

dilsiz dile gelirdi çatlardı söylüyemediklerimi bilseydi
yapma çiçeklerin iliklerine sular yürürdü

balkondaki çiçeklerle hasbihal ettik çiçek dilinde
her çiçek aynı şeyi lisan etti çiçek dilinde
dünya ne vefasız ne nankör gerçek sevgiye hasret
beni tanıyor gibiydiler
ben bir kelam etmedim gözlerimle dinledim
aşk acısı ne zor diye baktılar çiçek bakışıyla
ahde vefa dediler sadık dost dediler
karşılıksız koşulsuz sevgi dediler AŞK

İstanbulda vefa denilen bir semtte
çokca vefa vefa bozası içmişliğim vardır da
demekki pek etkisi olmamış

o begonvili evlerin olduğu sokaktan ayrıldım
çiçek dostlarımla evet onlar benim dostlarım oldu , vedalaştım
birdaha görüşürüz diye

meltem rüzgarı yosun kokulu denizin havasını
yüzüme vura vura ..
iniverdim sahile
bursı bir küçük balıkcı kasabasıydı güneyde
banaKAŞı anımsattı
sahilde bir küçük kayık kiraladım
atlarımı sürdüm bü deniz ülkesinde
yosun balık kokusu deniz
masmavi gök mavi

üzerİmde martılar uçuşuyor bana eşlik ediyor

koşulsuz
sadık bir dost gibi çokça üç beş değil
artık denize bırakmiştık bütün yüklerİm o sürdü
yılkı atlarını sürer gibi özgürce
elinde tutağıda dizginide yoktu

deniz atarı vardır
aha oyle bir şeydi düşlerimizdeki

aşkın adı denizmiydi ?bizi bağrına almıştı
mavinin cokça tonu
önceleri yeşil favorimdi
denizle tanişalı favorim deniz yani mavi oldu uzun yıllardır
asilliğin koşuklsuzluğun rengi benim fikrice

sevgi neydi
görebilmek
dokunabilmekmi
duyabilmekmiydi
yoksa farkına varmakmıydı
sahiplenmekmiydi


bir sigar yakıp tüm özlemlerini içine çekip
tüm olumsu şeyleri dışarı savurmak mı
koşulsuz karşılıksız


aşkı teraziini bir kefesine diğer kefesine sevgiyi koymuşklar
aşk tarafı ağır gelmiş terazinin
sevgiden ağır gelmiş
aşk koşulsuz olduğu gibi kabulleniş değilmiydi
sevgi neydi acaba
sevgi aşkın bir alt kümesiydi
hani matematikte var ya
alt küme A(B A Bnin içindedir


Allahım sana teşekkür ediyorum
şükrediyorum sonsuz kez
koşulsuz bize sunduğun herşey için
canlı ve cansız yarattığın bir cümle alem için
Ey rabbim . sevgililer sevgilisi
sana aşık olmayan gönül kör dilsiz seytan
ahde vefasın her koşulda
sana borcumuzu nasıl ödiyeceğiz rabbim
kulluksa kulluk albiz cennetine
cennette mah cemalini görecekmiyiz
o sırra nail olan kulların zümresine
bizleride yaz ALLAHIM...




yüksel karataş 21.02.2026 kaş /Antalya