0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
74
Okunma
Beni yüzüstü bıraktın,
Ayrılık narına yaktın.
Bir sözle yıkıp da çıktın,
Boynum değil, gönlüm büküldü.
Çevremde pervane idin,
Seviyorum derken yemin.
Meğer sözlerin sis imiş,
Boynum değil, gönlüm büküldü.
Hislerimi hafife aldın,
Varımı yoğumu da çaldın.
Bir çırpıda beni saldın,
Boynum değil, gönlüm büküldü.
Ne insaf kaldı ne merhamet,
Yıkıldı içimde emanet.
Sana değil artık sitem,
Boynum değil, gönlüm büküldü.
Yaptığın kalır vicdanda,
Adalet var bu dünyada.
Yaktın Güner’i sonunda,
Boynum değil, gönlüm büküldü.
Ozan Güner Kaymak
Amsterdam 18.02.2026
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
