Adalet dara düştü hakikat kan ağlıyor
Hakk’ın ipinden kopan adaletten yorulduk
Mazlumların feryadı yürekleri dağlıyor
Bu vurdum duymazlıktan ataletten yorulduk

Duruşumuz eğrildi menfaati gözlerken Kalplerimiz ürperdi doğru sözü söylerken
Mazlumun kanı aktı şaşkın şaşkın izlerken
Kabuğuna çekilmiş cesaretten yorulduk

İçi boş heveslerle kirlettik özümüzü
Unuttuk Yaradan’a verilen sözümüzü
Savrulduk rüzgarlarda şaşırdık izimizi
Karanlık dehlizlerde dalaletten yorulduk

İffete gölge düştü ayak altı edildi
Asil duruş yok oldu namertliğe yenildi
Onur yerle bir oldu bu da geçer denildi
Bitmeyen rehavetten rezaletten yorulduk

İlim hikmetsiz kaldı kibir sardı başları
Yürekler taşa döndü kuruttu gözyaşları
Merhamet sürgün yedi yaktı dağı taşları
Bulanık zihinlerle cehaletten yorulduk

Kul Hayrullah diyor ki körleşti bakışımız
Garibana zul oldu, zalime alkışımız
Hak yoldan ayrıldıkça katlandı yanlışımız
İzini süre süre delaletten yorulduk

Kulhayrullah
18 Şubat 2026

Dost kalemlerden
Ebuzer Özkan 👏👏👏

Yüreğinize sağlık değerli hocam, bir dörtlükte benden olsun;
Vicdanlar sağırlaştı, duyulmaz oldu nida,
Doğruluk kurban gitti, her köşe bir elveda.
Yitirdik benliğimi, olduk nefse bir feda,
Maskeli yüzlerdeki hıyanetten yorulduk.…