Yok ki
(Benim)
Dünya bize yabancı bizler’de bu dünyaya
Hatır gönül’ü bilip varanım yok ki benim
Bizim bu hallerimiz diyorum kim anlaya
Anlatacak şekilde verenim yok ki benim

Ben çok sevdim velakin bana savaş açtılar
Binbir bahane edip yükseklerden uçtular
Kime merhaba desem geri geri kaçtılar
Bir tek canımdan başka soranım yok ki benim

Sanki çok bir suçum var kast ettiler bu cana
Bende bilemez oldum nere kaçam ne yana
Rahat bir uyku için deyip’te şöyle bana
Yerlere yün yatağı serenim yok ki benim

Diyorum bazen şöyle benim’ki nasıl yaşam
Niyetlerim şahane dostlara zevkle koşam
Kimine ağam dedik kiminede bak paşam
Darbeleri yavaşça vuranım yok ki benim

Yükselecek yerlerde çökerim her an dibe
Boş yerlere oynarım bakın bende kör ebe
Evim barkım talandır olmuş her yer harabe
Yıkılan duvarımı öğrenim yok ki benim

Doğru diye bildiğim bu kan bu can banamı
Küçük yaşta kaybettim Babam ile Anamı
Sarıateş dostlara var eyledim hanemi
Kapım pencerem açık girenim yok ki benim
09.02.2026
Nuh Sarıateş
(Sarıateş)

Not ,Atışmacılar gurubumuzda Pir Bekir Cila Cilanin nezdinde murat Kahraman hocam nezaretinde ve Ayşe İzci Coşkuner ,in verdiği ayak ile tarafımdan yazılmıştır şiir tarafıma aittir
Sevgi ve saygılarımla
Herkese selamlar olsun,