Bir şarkıydı yaşantımın en güzel yılları
Şimdi
Hüzün benim saltanatımdır
Mayın yüklü gemiler geçiyordu
Gözlerimin kanlı denizlerinden
Sen uzaklardasın artık... bilemezsin
Şair demek çarpışmaktır duygular sağanağında
Gözlerini
Daha o uzak gurbete çivile
Bir gün karşılaşırsak gurbet sokaklarında
İşte o zaman geri döner mazim
Unutturur sağanaklarını hüznümün

Gel gitme
Gidersen alıp başını bu şehirden bir gün
Üşürsün, ağlarsın, pişman olursun

Bir şarkıydı yaşantımın en güzel yılları
Ayrılık benim saltanatımdır
Çığlığım gri bir bulut gibi bekler göğümde
Sabırsız yağmurlar bekler camlarımda
Rüzgarlar sam eser
Kırılır tüm dallarım
Ben şimşek çaktığım zaman

Yalnızlık benim alın yazımdır
Hüzünden inşa sarayımda ece gibi yaşarım
Her gece yağmurlara açılır pencerem
Geceye anlatırım düşlerimi
Beni ararım unutulmaz mazimde
Ve, resimlerimde unuttuğum gülüşlerimi

Sonbahar benim saltanatımdır
Hatıramdan kaçıyorum kuşlar gibi
Kaybettiğim o görkemli akşamlarını beraberliğimizin
Albümlerin sararmış resimlerinde buluyorum
Sen uyu yine sonsuzluğunda düşlerinin
Unutamam en güzel yaşantımın dakikalarını
Bir daha doğmaz üzerine o güneş
Mazide kalan renkli masallarımızın
Bu ayrılığın günahını sakın bana yükleme
Sen istedin çekip gitmeyi böyle ansızın

Sitem dolu sözlerini düşünmüştüm o akşam
Hatırlar mısın ?
Bir bir dökülmüştü gözyaşlarım yollara
Dudaklarından dökülen ’ elveda ’ kelimesi
Beynime
Paslı bir bıçak gibi gömülüyordu
Ya şarkılarım ?
Alıp beni maziye
Kül gibi savuruyordu

Günay Koçak

15 / 02 / 2026