Şu üç günlük yalan dünyada
Her insanın bir hikayesi var hayat yolunda,
Yürüdükçe aştığım yorgunluklarımla.
Gençliğim bir yağmur gibi akıp geçti avuçlarımda

Ah o bitmez tükenmez hayallerim
Neydin ne oldun savaştıkca ne buldun
Hiç ölmeyecekmiş gibi kendini yordun
Zaman gelip geçerken sen kayboldun

Gecelerimin gündüze karıştığı,
Yüreğimin o sonsuz aşk sancısı
Bir hevesle geçtiğim gözü kara günlerim,
Hiç tükenmez sandığım yıllarım

Ah o zaman ne yazık ki durmadı,
Her insan gibi bana da uğradı.
Gülen gözlerimi vurdu kış yağmurları
Düştü gönlüme sonbahar yaprakları

Acılar kırdı kalbimi küstürdü hayata
Tanımadığım sabrı öğretti yoğura yoğura
Cesur ve masum o cahil gençliğimi
Yaralı gözyaşlarımla içten içe büyüttü beni

Şimdi saçlarıma aklar, yüzüme çizgiler düştü.
Demirden sandığım ayaklarım, çürüdü
Attığım her adım nefesinden götürdü
Tükenmez sandığım hayatbeni derinden üzdü

Ah yalan dünya sen ne zalimsin
İnsanı nerden vuracağını iyi bilirsin
Bir zamanlar dağ gibi duran omuzlarımı
Acımadan nasılda yıkıverdin

Geçmişten geleceğe benden selam söyle,
Yürüdüm yollarda gençliğimi bıraktım
Yorgun kalbime bir adını birde aşkınıı sakladım
Anladım ki ömür dediğin yalancı bir baharmış

İnsan gelip e geçerken hiç ölmeyecek sanmış
Şimdi ruhumu demledim ağır ağır süzülüyorum
Hayat san ma sakın sen kazandın
Ben yoruldum kapattım gözlerimi dinleniyorum....