Çay başında tek çınar
aylar, iller yorgunu
ne yele dönüp baxar
ne putağın yel gırar
dağ döşünde tufan sel
daş aparar
daş yarar
baş vurar
çınar yerinde ağır
ne danışar
ne diner
ne yel sürtünüp geçer
yekeldikçe güçlener
güçlendikçe boylanar
dalını çok yere atar
ağırbaşlı çınardı
böyüklüğü unutar
özünü böyük, kiçik
herkes ile bir tutar
kaç nesil insan batar
ağacın köklerinde
nece yaşamlar yatar
balaca körpe çınar
boy atar çay başında
özüne tez yer tapar
yeşili gönül yapar
çay başında tek çınar...

yuxu yatmaz
yaz - kış o
uyanığdı diridi
öz başına her çınar
sakin, sessiz biridi
yel ile arada bir
sesi gelse yeridi
güler mi
ağlıyar mı
bilinmez hüneridi
gehdenbir seyrederik
ölümsüz gözleridi
Emircan sözleridi
çınar ata babanın
yaşayan eseridi
her yan çınar yeridi
güzellik, gölgelikti
tek olmak bele zormuş
gören nece yaşayır
sevgisin kimden alır
çınarda gözü galır
Çay başında tek çınar...
11.2.2026 Emir Şıktaş