’Yanında ben çok azım!’ söyledin, o gün beridir
Canım bulunduğu her mevkiden hayâ ediyor!
Ve ölmeden kara topraktayım desem, yeridir!
Gezip duran şu tenim, arza bil riyâ ediyor!

Senin için tutuşan et, şu gördüğün deridir!
Yanıp da âhire sevdâlıdan ziyâ ediyor!
Şu yanda kanlı vücut, şurda bak kopan seridir!
Bu yolda toylara kâbuslarım rüyâ ediyor!

Şu aşk denen ki nasıl güçlü, muhteşem peridir?
Papatyalar dolu gülşende al boyâ ediyor!
Kıyaslanınca o Hat’lar adınla, bil geridir!
Sihirlenip dişi bir ankebut oyâ ediyor!

İpek saçın teli bilsen ki âlemin feridir!
İlâhidir şu yüzün, şahsı evliyâ ediyor!
Visâlinin yeri n’olur de can, acep neridir?
O hoş diyârı duyan nefsi eşkiyâ ediyor!

Yetiş ki Cevher-i Cân’ım, bu düşmanım şeridir!
Firâk ki her yeri rûhumda istilâ ediyor!
Yüzümde damla harâret değil, ecel teridir!
Çabuk yetiş, Yunus’un gayrı istifâ ediyor!