1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
126
Okunma
Gece ortası gerçek ile rûyâ arasında
Bir ses, otelin eski karanlık odasında
Dersen ki acep hangi yenilmiş fakirindir
Serilen bu vücut, kanlı duvarlar Bekir’indir
Yıllarca süren aşka özenmiş gibi sessiz
Uzanan bu ceset sanma asıl şimdi nefessiz
Bir kahbe kaderden başı eğmiş de usulca
Çektikçe kederden zevke gelen bir deli kulca
Yürümüş, yürümüş hiç sonu gelmez bu yolunda
Kırılınca ayak çâreyi bulmuş ya kolunda
Bir paslı silâhtan verilen alnına bûse
Çürümüş hani nâmahremi almakla bu cüsse
Zannetme sadâkatle değer kadri bilirler
Sevdâya düşenler çabucak affedilirler
Sevmek, deli sevmek ki bu dünyâda günâhtır
Âşık olanın hakka düşen her bi gün âhtır
Kaderimdi canım vermek Ben Sen arasında
Sevdâ kalacak bir otelin kör odasında
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz