0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
152
Okunma
Gönül bahçesine baykuşlar kondu,
Bütün çiçekler, açmadan kurudu.
Gözümün feri de erkenden söndü,
Uçup gitti elden tüm gelecekler.
Vakti nakit bilip kıymet vermedim,
Günü gün eyledim, sona ermedim.
Hakikat bağından güller dermedim,
Sırtımda yük oldu boş düşünceler.
Gençlik bir kuş idi, uçurdum elden,
Haberim olmadı esen o yelden.
Şimdi medet ummam tatlı bir dilden,
Zehirle karıştı artık geceler.
Aynaya bakınca yabancı yüzüm,
Kışa esir düştü baharım, güzüm.
Söylenen her söze geçmiyor nazım,
Dili çözülmeyen kör bilmeceler.
Sermayeyi yedik, kaldık bir başa,
Yazık oldu bunca ekmeğe, aşa.
Bahtımı kazıdım sabırla taşa,
Yorgun düşer oldu tüm heceler.
Pişmanlık bahrinde kürek çekerim,
Kendi dertlerimi kendim ekerim.
Ziyan oldu ömrüm, boyun bükerim,
Bitmiyor içimde bu işkenceler.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
