6
Yorum
21
Beğeni
5,0
Puan
243
Okunma

Kır kalemin ucunu taşa vura vura.
Her çizik bir suskunluk olsun,
Her suskunlukta biraz daha sen kal.
Üst üste yaz, okunmasın geçmiş,
Göz görmesin, yürekten silinsin.
Bazı şeyler hatırlanmak için değil,
Unutulana kadar taşınsın diye yazılır.
Silemiyorsan karala,
Geceyi ört üstüne gündüzün.
Adını yazma bir daha hiçbir yere,
Kalbin zaten ezberlemiş hüznün.
Karala ki aklanasın,
Dağılsın içindeki duman.
Bazı acılar yazılınca küçülür,
Bazı insanlar yazılınca yalan.
Mürekkep kurur,
Kalem susar, gece biter.
Yük kağıtta kalır,
Yürek yavaş yavaş hafifler.
Ve yeni sayfa…
Bir çiçek çiziyorum,
Kökü sabırdan, yaprağı gün ışığından.
Yanına bir böcek konduruyorum,
Telaşı yok, acele etmiyor hayattan.
Köşeye küçük bir güneş,
Büyük lafları yok; içi sıcak.
Eski yazı arkada kalsın,
Bu sayfa “yeniden” diye açılacak 🌱
gulhatun Çakırlar
Ruhumdan Şiirler
07.02.2026 — 05:00
5.0
100% (10)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.