UTANIYORUM
Bu nasıl bir kara gün,
Bu nasıl bir zulüm.
Boğazım düğümlü,
Aklım ürkek,
Yüreğim yangın yeri.

Utanır mı insan ?
Utanıyorum
Uyumaktan
Gözlerimi kapamaktan.
Yastığı taş,
Yorganı beton,
Yemeği toprak,
Binlerce can
Binlerce kalp
Atarken göçük altında.

Gözleri yaşlı,
Elleri paslı,
Hayatta kalmaya çalışırken,
Binlerce can, beton altında .
Utanıyorum
Isınmaktan,
Doyunmaktan,
Hiç birşey yapamamaktan.

Utanıyorum
Ayağımdaki çoraptan,
Üstümdeki fistandan,
Başımdaki yastıktan,
Üzerimdeki yorgandan.

Kuş olup uçmak,
Kepçe olup kazmak
İstiyorum.
Beton altında
Çığlık atan yaralılara
Ulaşmak istiyorum
Eksi derecede
Donmak üzere olan canlara
Siper olsun kanatlarım
Ortak olmak istiyorum
Hayatta kalanların acılarına

Utanır mı insan ?
Nefes almaktan
Yaşamaktan
İnsan olmaktan .
Utanıyorum kuş olamamaktan ,
Kepçe olup kazamamaktan.

Elim kolum bağlı,
Bağıra, bağıra susuyorum .
Çaresiz ve sessiz seyrediyorum ,
İnsanın insana olan kıyımını.
Utanıyorum böyle bir günde ;
Tek adamlık taslayanlardan,
Rant peşinde koşanlardan,
Vicdanı taş olanlardan ,
Utanıyorum
İnsan hayatını hiçe sayanlardan.
06 02 2023
6 Şubat Depreminin Arkasından. ..