0
Yorum
5
Beğeni
0,0
Puan
142
Okunma
Kara talih, yağlı bir urgan gibi dolandı boynuma
İnatla darağacına sürüklüyor beni, halim bu
Mal, mülk, sevda... Hepsinden vazgeçtim
Mevzubahis canım ise, onunla da vedalaşırım bitti
Hayat, paylaşınca anlamı olan birşeymiş
Paylaşım sonlandığı an, hayat duruyormuş
Sevda, para, sofra... Paylaşınca güzelleşiyormuş
Can ’a can katmak için, ben ’ciliği terkettim gitti
Ölmeden önce benliğini yenmeli insan
Tüm varını hiçlik yolunda terketmeli
Hiç olmadan insan, varım dememeli
Bir nefeslik ömrümüz var, en nihayeti.
Cahit Fıkırkoca
05.02.2026, Ankara
