DEPREM
Bir ateş yaktı içimizi Kahramanmaraş’ta,
Yerle bir olduk Elbistan ve Pazarcık’ta,
Gecenin bir yarısı kim vardı, kim kaldı ki ayakta,
Sallandık yer yerinden oynadı, ferahlık ver yâ-Rab.
Kimseyi karanlıklarda bırakma, aydınlık ver yâ-Rab

Titredi tepeler, yürüdü kocaaa koca dağlar,
Nice canlara mezar oldu lüks lüks apartmanlar,
Bir avuç demir yığını döndü milyonluk arabalar,
Mülk Senindir, kudret yalnızca Sendedir ya-Rab..
Kahrında hoş lütfunde hoş, Sen bizlere en hayırlısını ver yâ-Rab..

Bir anda çöktü güzel evim, kaçamadım,
Acizim kendi çocukları mı bile koruyamadım,
Kuşlar gibi çırpındı anam, yıkıldı baba ocağım,
Biz aciz bir kuluz, en merhametli Sensin yâ-Rab..
Bizlere merhamet et, günahkarız affet yâ-Rab..

Maraş’a mı yanayım şimdi, Diyarbakır’a mı?
Gaziantep’te gözlerim yaşlı Kilis’e yanmam mı?
Hatay’da öldüm, Asi’den içsem kanmam mı?
Kış günü yandık, Sen serinlik ler ver yâ-Rab..
Bizleri aşkınla yak, azabınla yakma yâ-Rab..

Adıyaman sessiz sessiz haykırıyor kalmış darda,
Kar kapattı yolları, gidemedim aklım Malatya’da,
Elaziğ ve Erzincan ın, yüreğinde yeni bir yara,
Çaresizlere çare Sensin, Sen yardım et yâ-Rab..
Sen aciz kullarını çaresiz bırakma yâ-Rab..

İskenderun’da cayır cayır yandı yürekler,
Antakya’dan Osmaniye’den geldi acı haber,
Feryad ettim Adana’dan Şanlıurfa’ya kadar,
Yetişemedim kardeşlerime sen yetiş yâ-Rab..
Tutamadım ellerinden, sen tut kaldır yâ-Rab..

Bir anne siper etmiş gövdesini çocuklarına,
Baba tutmuş kızının elinden, yıkılmış dünya,
Sabiler feryad figan, yardım yardım Allah aşkına..!
Dayanamıyoruz bu acıya sen sabırlar ver yâ-Rab...
Altından kalkamayacağımız yük verme, yâ-Rab..

Ruh bedenden çıkmadan gömüldük toprağa,
Mal, mülk fayda vermedi işte, ne sana ne bana,
Daha ne zaman gelecek ki aklımız başımıza
Şüphesiz ki ilim sahibi Sensin..! Bizlere hidayet ver yâ-Rab.
Bunları idrak edecek, akıl fikir ver bizlere yâ-Rab..

Hacı GÖKTEKİN