Yıkılmışta enkaza uğramış memleketim.
Sanki beton altında ezilen benim etim.
Yaradandan geliyor gördükçe sükunetim.
Her yığının altında ölüyor memleketim.

Pazarcık’tan Hatay’a uçtan uca yarıldı.
Yurdun kara parçası sanki koptu ayrıldı.
Memleketin acısı tüm dünya ya yayıldı.
Altı Şubat ülkemde matem günü sayıldı.

Çekti gitti yeryüzü altımızdan kayarak.
Yıktı tüm binaları gümbür gümbür vurarak.
Hatay’ın yüreğini hançer gibi yararak.
Çıkardık cesetleri kürekle kazıyarak.

Gitti baştan akıllar Allah Allah diyerek.
Sanki uzadı zaman saatleri çekerek.
Enkazdan çıkanları elden ele vererek.
Ölüyü bağrımızda acımızdan severek.

Bakın kimse kalmışmı şu enkazın altında?
Yine ceset çıkıyor daha sekiz yaşında.
Herkes bekler birini bir enkazın başında.
Tevekkülü gizlidir gözlerinin yaşında..

Mustafa Kurt -06.01.2025