Eledik eleği, astık duvara
Şu yalan dünyada varın mı kaldı
Ömür savrulurken düştük avare
Yüzüm ak diyecek arın mı kaldı

Herkes birer birer göçtü şehire
Şehirlerde hayat döndü zehire
Ambarlar boşaldı, bitti zahire
Çuvala girecek ürün mü kaldı

Neme lazımcılık çekilmez oldu
Güzelim bağlara bakılmaz oldu
Tarlalar gen kaldı, ekilmez oldu
Bir avuç atacak darın mı kaldı

Kağnıları kırdık, yaktık sobayı
Bir yana savurduk dirgen yabayı
Ne kepenek koyduk ne de abayı
Bunları giyecek torun mu kaldı

Kimsenin kalmadı köyde hevesi
Gurbete göz dikti doğan bebesi
Ne çan sesi kaldı ne kaval sesi
Köyde “hey” diyecek sürün mü kaldı

Nice ocaklar var dumanı tütmez
İt ürümez oldu horozlar ötmez
Hayrullah’ın derdi kederi bitmez
Geçmişi mahvettik yarın mı kaldı

Kulhayrullah
04 Şubat 2026

Not: Görsel orijinaldir, rahmetli annem, babam, kızım ve ben , 1986 yılına aitdir

Dost kalemlerden Nafiz Basan 👏👏👏

Çeşmeleri suskun, taşları yosun
Ne düve gezer çayırda ne tosun
Ne fayda burgulu olsa da posun
Hayrullah’da sağ bir karın mı kaldı

Şükrü Atay (Türkmenoğlu)👏👏👏

Ekin ektiğimiz tarlalar çorak
Paslanmış kenarda duruyor orak
Yaşanan mevsimler artık çok kurak
Dağlara yağacak karın mı kaldı?
___ Şükrü Atay (Türkmenoğlu)