Beş vakit devrildi de, biz kıyamı unuttuk,
Dünyanın sofrasında bin bir yalanı yuttuk.
Sabah geçti, öğle bitti, ikindi dar bir zaman,
Yatsı kapıya dayandı, el aman sultan el aman!

Hakkıyla kul olamadık, yandık eyvahlar olsun,
Nefsimizin elinde biz, kandık eyvahlar olsun.
​Açıp bir sayfa kelam, okumadık derinden,
zülm sarmışken dünyayı sesiz kaldık

Cihat çağrısı geldi, biz köşemize kaçtık,
Kendi kuyumuzu kendimiz, ne hazindir ki kazdık.
Saymadık günahları, kalp mühürlü bir kilit,
Allah’ın aşkı varken, olduk maddeye mürit.

​Kardeşin kanı akar, kimin umurunda dünya?
Bir zulüm fırtınası, sanki korkunç bir rüya.
Ebabil olamadık, taşa değmedi elimiz,
Şehadet şerbetinden mahrum kaldı dilimiz.

Analar ağlar iken, babalar yalvarırken,
Neredeydik ey canlar, daha vakit var iken?
​Gevşemeyin nidası yankılanır semada,
Kurtuluş bekliyoruz biz bu sahte rüyada.

Gözyaşı toprağa düşmeden, yetişmek vaktidir,
Bu yol ki Allah’ın, bu yol müminin ahdidir.
Artık sezin gerçeği, görün bu kanlı resmi,
Kalbe nakşolsun artık, O’nun o yüce ismi.