“Yine Bugün Bir Başkasın”

Ali, küçük bir kasabanın dar sokaklarında yıllarca birlikte yürüdüğü Sevim’i hatırlayarak oturuyordu. Gözleri, eski günlerin sıcaklığını arar gibi gökyüzüne dalıyordu. Her gülüş, her söz, yüreğine işlenmiş bir iz gibi hâlâ canlıydı.

Sevim, yıllar boyunca Ali’in sabırla ördüğü güven ve sevgi ilmiklerini birer birer çözmüş, bazen farkında olmadan bazen bilerek yüreğinde kor ateşler yakmıştı. Ali, bu acıların tadını bal gibi damıtarak sevgiyle taşısa da, Sevim’in ruhu her zaman bir başkasında gibiydi.

Zaman, onları farklı yollara savurmuştu. Felek şaşmış, seçimleri karmaşık olmuş, anılar ise vakitten vakite uçar gibi gitmişti. Ali, boynunu büküp son bir kez derin bir nefes alırken, kalbinin hâlâ Sevim için attığını fark etti. Ama bu sene, belki de erken gidişlerdi, belki de yaşamın kendi oyunuydu, Sevim yine bir başkasının dünyasındaydı.

Yine de Ali, gözlerindeki hüzünle gülümsedi. Çünkü sevmek, bir başkasına ait olsa da, kalpte sonsuza kadar kalacak bir iz bırakırdı. Ve o iz, her gün “yine bugün bir başkasın sevdiğim” diyerek Ali’in ruhunda yankılanıyordu.

Pevruzi Hasan

“Sevgi, hasret ve zamanın izleriyle yazdığım bu şiirimi sizlerle paylaşmak istedim: ‘Bir Başkasın Sevdiğim’.

Okurken kendi hislerinizi bulursanız ve düşüncelerinizi paylaşırsanız çok sevinirim.

Yorumlarınız benim için değerli, kalpten teşekkürler.”