Yağmurlu bir günde ıslak bir sokağa astım kefenimi
Hohlayarak ısıtmaya çalıştığım ellerimi cebime değiştirerek sokup çıkarıyordum
Bir elim hep dışarda kaliyordu ama
Hep birşeylerin yarım kaldığı gibi
Sende kalan heveslerimin taciri olmuş yaşamak
Sıranın bana geldiğini anlamaya çalışan
Anladigindaysa sağa sola kosuşan kurbanlık koyun gibi hissediyorum kendimi
Yaşam en güzel şiirini yazdırmaya çalışırken
Aldı bütün heveslerini

Sen, aman boş ver dersin ben özlemek derim yüreğimdeki acıya
Ve boğazıma dugumlenip kalan sana sevdaya
Bende kalan yarını serin sularin akışına bıraktım
Ya dondurmezse geçen yıllar seni bana
Ya hiç goremezsem bir kez daha gülüşünü
İnan hiç düşünmedim
Ya dönecektin sevmissen yada tam tersi
Aslında sen öğrettin bana bu zor dersi
Bende öğrendiğim gibi uyguladım seni sevmeleri

Bak yine kış bak yine hazanin ortası
Yaoklugunun karası ozlemenin belası
Bak nasılsa eriyor ömrümün yarısı
Bak hüzün bak acı bak kor
Artık ne olur gör bu hallerini bakarkör
Bak isyan bak zulüm bak acı
Sen ihanetsin neyin Gönül ilacı

Ey şiirlerimi yazdıran sarı saçlı zalim ilhamım
Ey boynumun bükülüşü kalbimin sökülüşü
Ey benim Kara kefenim intihar sebebim
Git artık rüyalarımdan
Tertemiz dünyamdan
Heryerimden herseyim ne olur git artik