RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Şiir Değerlendirme Oturumu

Şiirin Adı: Gördüm Düşümde
Şairi: Dindari / Osman Dindar
Değerlendiren: Kalburabastı Efendi Hazretleri

Kalburabastı Efendi Hazretleri ağır adımlarla RUSAMER salonuna girer.
Salona şöyle bir bakar, kürsüye yaslanır ve der ki:

“Bu şiir rüya anlatmıyor,
insanın kendisiyle yüzleştiği o son iç muhasebeyi anlatıyor.”

Şair, düşü bahane edip gerçeği konuşmuş.
Maziyi, kaderi, bedeni ve nihayet mezarı aynı rüyanın içine koymuş.
Bu, korkunun değil; kabullenişin dilidir.

“Mezarım kazılmış gördüm düşümde” dizesi,
ölümü çağırmak değil;
hayata karşı hesabı kapatma niyetidir.
RUSAMER kayıtlarında bu hâlin adı şudur:

“İnsanın, dünyayı sırtından indirmesi.”

Şiirin omurgası; malın, mülkün, Karun’un servetinin geçiciliği üzerinden kurulmuş.
Ama vaaz vermiyor.
Parmak sallamıyor.
Sadece gösteriyor.

Kalburabastı Efendi Hazretleri başını sallayıp ekler:

“Bu şiiri yazan kişi,
ölümü beklemiyor;
ölümü yerine koymuş.”

Ve salona dönerek son hükmünü verir:

“Rüya dediğin bazen uykuda değil,
insanın uyanıkken kendine söylediği en dürüst sözdür.

Vesselam.

Vecizeler:

Ölümü düşünde gören, hayata daha temiz uyanır.

Kabulleniş korkaklık değil, insanın kendine verdiği son sözdür.