tık tık, tık tık değil,
bu gümleme gibi.
ama içeride değil
dışarıda da değil
tam şurada

kafatasıma sığmıyor
bu kadar çok yüz
bu kadar çok ses
neden herkes
aynı anda konuşuyor

bakma öyle bakma
O gözlerinin içindeki
siyah nokta beni yutacak gibi
biriktirdim ben her şeyi
çöplerinizi bile biriktirdim

o yüzden ağır bu kafa
Sanki taşacak
işte şuradan sızıyor
görüyor musun

sarı bir şey akıyor
hayır sarı değil
bu acı bir renk
ismini unuttuğum
bir renk

neden saatler
hep aynı yöne dönüyor
sıkılmadılar mı
Mesela
ben sıkıldım
ben kendimden de sıkıldım


soyunmak istiyorum
ama derimi kastediyorum
bu et
çok dar geliyor ruhuma
pantolon değil
gömlek değil
Benim derim dar, derim

çatlıyor işte bak
içimden biri bağırıyor
ama ağzım kapalıyken
yapıyor bunu


kim o ,kim, kim ,
Dünya ve insanlar
sensin o sen ve ben
ya da ,şu köşedeki gölge,
toplayın şunları
anılarım dökülüyor
masanın üzerine.

dökülüyor yapış yapış oldu
her yerimde insanlik Ve insaniyet
silme sakın silme , silersen ,
her şey biter, Vicdanda kör olur böyle

bırak aksın bırak kirlensin dünya
biraz da benimle kirlensin
zaten çok temizmiş gibi yapmanızdan bıktım, bıktım. bıktıkca herkesden usandım.

kusasım var, bugün
bütün bu "anlamlı"anlamsız hayatınıza,
şuraya tamda orta yere


Oysa
Anne ve babalar
cocuklarin,
en güvendiği ,ilk limandir.
Eğer o liman sağlam değilse
o çocuğun kalbi hep yetimdir...


İşte bu yüzden
Bir pisikiyatriye yada pedolog’a ,gittiginizde

Gelin sizin derinliginize , cocuklugunuza,
İnelim derler.


Delilik dediğimiz şey bazen sadece
zihnin yorulması değil, kalbin yetim kalmasıdır.






Yazar.
Ceylan .c.yilmaz

​