Çocuklarımıza, torunlarımıza, tüm insanlarımıza daha adil, daha insanca şartlara sahip sevgi -saygı dolu bir ülke ve Dünya dileklerimle….

ÇOCUKLUĞUM
Beş yaşında ev önlerini süpürür
Hangi bitkiler yenir
Annesidir öğretmeni
Köklü bilgilere bürünür
Sardunyalardan kırıldığında
Sürgün vermeyi
Ayn-ı safalardan
Ölümde bile vefayı görmeyi
Çok geride sanılır da
Terketmez ki çocukluğum

Kim dosttur kimden korkulur
Karanlıklardan ürkülür
Babanne ve anneanneyle
Ayet mani birlik yürür
Sözcüklerde zenginliği
Manilerde ahenk görür
Sır nedir nasıl taşınır
Bazen de yollar yerine
Gönüller nasıl aşınır
Bilir tadar bile bile
Kısa süren çocukluğum

Okuma yarışı babasıyla
Hikayeler sıra sıra
Arada faydasız sayılan kitap da
Seçmez okur çocukluğum.

Hasret onda gurbet onda
Olmadı ona ayrı oda
Herşeyi düşünerek
İrdeleyip sora sora
Öğrenirdi çocukluğum…

Yüzü çocuk içi büyük
Yaşamı saymadı yük
Bazen küçük çoğu büyük
Yükler aldı çocukluğum.

Sevgi her varlıkta var
Görebilmek büyük yarar
Ne zengin ne fakir sorar
Herkeste iyilik arar
Uslu masum çocukluğum.

Ağabeylerin gölgesi
Emin oldu hem kendisi
Tembelliği yad sayarak
Çalışmanın efendisi
Geleceğinin mimarı
Uslu deli çocukluğum….

Çocuklarımda masal öykü
Torunumda halay türkü
Gençlere öğüt görüntü
Her çocukla çocuk olur
Hiç gitmez ki çocukluğum
(DxG)
İlkokul 4. Sınıf Öğretmenim ve komşu ağabeyim Mithat Caba ile (Allah rahmetiyle muamele eylesin.)