![]() BEN SENİ GÖRÜYORUM
Merhaba kızım...
Sesimi duyamıyorsun biliyorum Sana hep bir şiir yazmak istemiştim Ama ertelemiştim nedensiz Şimdi bu yazdıklarımı sana okumak Yanında olmak seni kucaklamak Hatırlar mısın? Öylece dururdun kucağımda Elimi tutardın sımsıkı uyurken Ama şimdi nerden baban kızım? Kapıdan çıkarken peşine düştüğün Omzunda uyuduğun, başını yasladığın Baba diyemediğin baban nerde kızım? Ağlarken seni avutamıyorum Beni görüyormuş gibi ellerini her uzatışında Ben seni görüyorum annen saçlarını ortadan ikiye ayırdığında Ben seni görüyorum beyaz elbiseni her giydiğinde Paytak paytak yürürken. Annen seni bazen yanıma getiriyor. Toprağıma uzanıyor ve nedensiz ağlıyorsun. Ben seni görüyorum sen beni görmesen de kızım. Ben seni görüyorum her doğru hareketinde. Üzüntülerinde seninle beraber ağlıyorum. Mutlu olduğunda seninle gülüyorum. Ben seni görüyorum sofrayı dağıtırken Kaşığını ağzının yerine burnuna götürürken. Ben seni görüyorum mışıl mışıl uyurken Nefesini duyuyorum ılık ve sessiz Ben seni görüyorum ateşin yükseldiğinde sayıklarken Ben seni görüyorum bakarken uzaklara dalgı dalgın Gözlerin boşuna bekler yavrum Hep yanında olmayı ne çok isterdim Şimdi seni uzaklardan seyretmek var ya! .. Sesimi sana duyuramamak Sarılamamak özlemle! İşte bu çekilir bir acı değil kızım Şu anda yaşadığım azabın bir zerresini anlatmaya Dünyanın hiçbir kelimesi yetmez. Baban çok üşüyor ve korkuyor kızım. Korkunç karanlıklar içindeyim, Buz gibi bembeyaz bir karanlık. Zamanın durduğunu burda gördüm. Milyonrca kez çıldırarak öldüm ve tekrar dirildim. Dilerim sen gül bahçeleri içinde uyursun kızım Bugün ikinci yaş günün Geçen yaş gününde hep beraberdik Mutluyduk kendimizce biraradaydık Sıcacıktı yuvamız ailemiz Sımsıcak ve huzurlu; güvenli ve mutluluk dolu Ama bir gün kader sessizce almıştı beni aranızdan Bir gemiydi bindiğim ve meçhule giden bir yolculuktu benimki Şimdi duyuyorum seni annene beni soruyorsun: ’Babam ne zaman dönecek anne? Dönsün artık! ’ diyorsun Ve ağlıyorsun. Bir gün sormayı bırakacaksın kızım. Alışacaksın yokluğuma Hayatın koşturmacası içinde unutacaksın Hayal meyal hatırladığın babanı Ama ben seni her zaman göreceğim içim yanarak. Unutma kızım ölüler de ağlar kaybettiklerine. Kızım gitmem gerek Sana söylemek istediklerim o kadar çok ki Dinle kızım: İnsanları içten sev Her zaman doğruyu söyle İyilik yap karşılık beklemeden Yılma, ezilme, üzülme Başkalarını düşün şükret Ve unutma kızım baban baban hep yanında Ve seni görüyor. Seni görüyorum gülümserken Gözlerimin içine bakarken Gözlerinin içinde kayboluyor kayboluyorum Ben seni görüyorum Celil Karabina |