İşçi köylü zorda, Halkım perişan,
Durum iyi değil, görüyorum ben.
Söz kesilmiş ama, uzuyor nişan,
Sonuç ne olacak, soruyorum ben.

Emeklide takat, bitmiş emekler,
Yarın için doğan, güneşi bekler.
Annenin sütü yok, açtır bebekler
Biraz kötü hayal, kuruyorum ben.

Rüyama girmişti, manda yoğurdu,
Ana’mdan istedim, bana bağırdı.
Dedi camızmı var, eşek doğurdu,
Şaşırdığım yerde, duruyorum ben.

Çok bıktık usandık, cahil yobazdan,
Güfte nefret eder, akortsuz sazdan.
Farkımız kalmadı, yonulan kazdan,
Boş boşuna kafa, yoruyorum ben.

Elektrikçi kızdı, kesti panoyu,
Fatura çok geldi, kapattı suyu
Her yerde problem, inan diz boyu
Bu günler kalbimi, kırıyorum ben.

Uzaya gideni, bu Halk çok sordu,
Kıbleyi bilmeden, namaza durdu.
Bunun gibi şeyler, bizleri yordu,
Gözümle dünyayı tarıyorum ben.

Garibin derdini, asla soran yok,
Yarınına güzel, hayal kuran yok.
Yarın ne olacak, kafa yoran yok,
Ayakta yatıpda, yürüyorum ben.

Solcuda bizdendir, sağcıda bizden,
Yeter artık yaşlar, gelmesin gözden.
Millet demokrasi, bekliyor sizden,
Herkesi yürekten, sarıyorum ben.

Günde üç beş defa, zamdır geliyor,
Koyun yemsiz kalmış, kuzu meliyor.
Laflar kurşun olmuş, yürek deliyor,
Şişenin dibine, vuruyorum ben.
*
Ben Şair Aydın’ım, çok bana kızan,
Çıkar bir gün faşist, düzeni bozan
Vatan Millet deyip, tarihler yazan.
Mustafa Kemal’ı, arıyorum ben.

Şair Aydın Tazegül