Gürültüden uzağa, sessizliğe bir adım,
Kendi iç sesimi dinler, öylece kalırım.
Dünya telaşını kapı eşiğinde bıraktım,
Kıvrılıp bir köşede, uykusuz yatarım.

​Tozlu raflar şahidim, eski kitaplar yaren,
Zamanın nabzı yavaş, geçmiyor ki erkenden.
Ne bir beklentim kaldı, ne bir sitemim kimseden,
Kıvrılıp bir köşede, kendimi ararım.

​Duvarlarda gölgeler oynaşırken derinden,
Bir hüzün rüzgarı eser, sızlar ta içinden.
Kopup gelmişim sanki hayatın gerçeğinden,
Kıvrılıp bir köşede, hayallere dalarım.

​Bazen bir kedi gibi, mahcup ve dilsiz,
Bazen bir çocuk gibi, korumasız, kimsesiz.
Gezinir odalarda hatıralar izinsiz,
Kıvrılıp bir köşede, maziye yanarım.

​Ne taç ister bu başım, ne saraylarda yerim,
Bir parça huzur olsun, budur tek dileğim.
Kendi küçük dünyamda, en mahrem yerimdeyim,
Kıvrılıp bir köşede, sükûta kanarım.

​Gözlerimi yumarım, diner fırtına elbet,
Yalnızlık dediğin de, aslında bir davet.
Ruhumun limanında bulurum nihayet,
Kıvrılıp bir köşede, huzurla yatarım.