Dedikodu kazanı kaynar her toplantıda
İftira bulutları doruktan yere inmez
Yalan meydana çıkar her vicdani tartıda
Vicdansızda o yalan yağmurları hiç dinmez

Yalan konuştukça dil, üçü, beşi, yedisi…
O zaman başlar aşkın büyük trajedisi
Ne ben bir prens oldum ne de o kül kedisi
Kabaktan arabaya seven yürekler binmez

Toplantıda yendikçe zeytinyağlı dolmalar
Sevenin arkasından yalan yanlış dalmalar
Çeneler bir düştü mü başlar günah almalar
Dedikoduyla kirli dili hiç kimse yunmaz.

Oysa hepsi bilir ki gıybet dinde çok günah
Kimi hemen kıvırır, -Filanca dedi ah, ah!
-Bak beni de günaha soktu eyvah ki eyvah
Kimi de söylediği yalandan geri dönmez

Kimine göre şair sevdiğinden ırakmış
Kimine göre ise tüm gemileri yakmış
Hayal ettiklerini şiirlere bırakmış
Şiirler duygusaldır orda hayal incinmez.

Coşari, kalp sevmişse sevdiğini bırakmaz
Yüreği küle dönse yârin canını yakmaz
Aşk adına kesilen damardan şer kan akmaz
Gerçek aşkın ateşi yalan sözlerle sönmez.

21.01.2026/Samsun

İbrahim COŞAR