Ne dünyanın yedinci harikası fener’in
Nede medeniyetteki öncülüğün
Daha çok bağnazlığınla övünmelisin.
Sınırlarında şairlerin bilginlerin,
Acı çığlıkları hiç eksik olmadı.
Ve filozofunu saçlarında tutup süründürdükleri,
Kaldırım taşları utanç içinde olmalı
Orta çağın lanetli şehri… İskenderiye.

Ah tanrılar!
Ah tanrılar! Âlimlerin bilginlerin şairlerin,
Ölümünü zevk içinde izleyen,
İşe yaramaz tembel ve korkak tanrılar.

Zaten ne zaman lazım olsanız ortada yoksunuz
Adadığımız adaklar mı?
Yaptığımız tapınaklar mı?
Az geldi bilemedim ki
Memnuniyetsiz tanrılar.

Ya Serapis sana ne demeli
Kendi çocuklarını vahşice öldüren bir baba gibisi
.
Büyük İskender’in kemikleri sızlıyor olmalı.
İtibarı hak etmeyen Sokaklarında
Gölgesi tutsak alınmış bir kadın
Bedeni param parça
Theon’nın kızı
Bilge
Filozof bir kadın
Hypatia!
Ah Hypatia
İskenderiye sokaklarında teniniz izi
Ve kitap dumanıyla bütünleşen
Eşsiz fikirlerin sahibi Hypatia
Seni anıyoruz bu gün
Ve Haklılığını konuşuyoruz asırlar sonra.