Bihuş zaman hilkati, dillenmiş şer içiyor
Elinde kör makası, nahoş mintan biçiyor
Kolunda Zülfükar’la, halle matrak geçiyor
Her bele kılıç takan, bil ki Ali değildir…
.
Edasından görünür, o ahvali soruşu
Ta ezelden ayandır, o marazlı duruşu,
bu mahal da hiç geçmez, o çalıntı kuruşu
Her koşup geldim diyen, bil ki Hızır değildir...

İlk kibrin zehirlendi, benim, ben, ben demekten
Pak fikrin mühürlendi, yalan yanlış örmekten,
Cemaatti büyülü , âlim çıkmaz dernekten
Her ben Velî’yim diyen, bil ki Hünkâr değildir...
.
Döküp tarumar etmiş, kutsal koşuk bağını
Mihman üzmüş, kirletmiş, narin dost otağını,
Bilmiyor ki Yavuz’la, Şah Hatay’î farkını
Her sırtı hırkalı er, bil ki Yunus değildir...
.
Türkü bizim demimiz, Pir’e bağlı özümüz
Bin ölçer, kırk’a yarar, öyle çıkar sözümüz,
Hak kestiyse cezayı, razı olur gönlümüz
"Her sazın döşe vuran," bil ki Haydar değildir...
.
Görmekse niyettin gör, börtü böcekteyim ben
Karahindiba hurma, tohum göcekteyim ben,
Ölüp ölüp dirilen, tarla ölçekteyim ben
Her dem Hoyratım diyen, bil ki berduş değildir...

Ali Esmeray (Hoyrat)Geldim