Bihuş zaman hilkati, dillenmiş şer içiyor
Elinde kör makası, nahoş mintan biçiyor
Kolunda Zülfükar’la, halle matrak geçiyor
Her bele kılıç takan, bil ki Ali değildir…
.
Edasından görünür, o ahvali soruşu
Ta ezelden ayandır, o marazlı duruşu,
Hiç bir mahal da geçmez, o çalıntı kuruşu
Her koşup geldim diyen, bil ki Hızır değildir...

İlk kibrin zehirlendi, benim ben ben demekten
Pak fikrin mühürlendi, yalan yanlış görmekten,
Cemaat sihirlendi, âlim çıkmaz dernekten
Her ben Velî’yim diyen, bil ki Hünkâr değildir...
.
Döküp tarumar etmiş, kutsal koşuk bağını
Mihman üzmüş, kirletmiş, hassas dost otağını,
Bilmiyor ki Yavuz’la, Şah Hatay’î farkını
Her sırtı hırkalı er, bil ki Yunus değildir...
.
Türküdür can demimiz, pir’e bağlı özümüz
Bin ölçer kırk’a yarar, öyle çıkar sözümüz,
Hak kestiyse cezayı, razı olur gönlümüz
Her saz döşüne vuran, bil ki Haydar değildir...

.
Görmekse niyet arı, börtü böcekteyim ben
Karahindiba hurma, tohum göcekteyim ben,
Ölüp ölüp dirilen, tarla ölçekteyim ben
Her dem Hoyratım diyen, bil ki berduş değildir...

Ali Esmeray (Hoyrat)Geldim