Bihuş zaman hilkati, dillenmiş şer satıyor
Elinde kör makası, nahoş mintan biçiyor
Kolunda Zülfükar’la, hale mana katıyor
Her ele kılıç alan, bil ki Ali değildir
.
Edandan da görünür, o ahvali gidişin
Ta ezelden ayandır, o marazlı duruşun
Git bu mahal da geçmez, o çalıntı kuruşun
Her yettim, geldim diyen, bil ki Hızır değildir.

İlk kibrin zehirlendi, benim ben ben demekten
Pak fikrin mühürlendi, yalan yanlış demekten
Cemaat sihirlendi, Veli’nizim demekten
Her ben veliyim diyen bil ki Hünkâr değildir.
.
Döküp tarumar etmiş, kutsal koşuk bağını
Mihman üzmüş, kirletmiş, mukaddes dost otağını
Bilmiyor ki Yavuz’la, Şah Hatayi farkını
Her sırtı hırkalı er, bil ki Yunus değildir
.
Türküdür can demimiz, pir’e bağlı özümüz
Bin ölçer kırk’a yarar, öyle denir sözümüz
Hak kestiyse cezayı, razı olur gönlümüz
Her sazın döşüne vuran, bil ki Haydar (Pir Sultan) değildir
.
Görmekse niyet arı, börtü böcekteyim ben
Karahindiba, hurma, tohum özündeyim ben
Ölüp ölüp dirilen, tabiat içindeyim ben
Her ben Hoyrattım diyen, bil ki berduş değildir


Ali Esmeray (Hoyrat)Geldim