Kime dost denirmiş kimelere düşman,
Başa hal gelince, anlıyor insan.!
Kelime yok olmaz, anlamda kalman,
Yürekte yangını, taşıyor insan.!

Canda cananı bulmak, çok zor iştir,
Yağmurlar yağarsa, gelen de kıştır,
Yürek yangısı, gözde akan yaştır,
Tırnaksız başını, kaşıyor insan.!

Muhannet gayipten sesleri söyler,
Gözünden yaş gelmez, yalandan ağlar,
Derdine aldırmaz, tuzları ekler,
Dışardan yaranı, deşiyor insan.!

Bir kaşık sularda, buğulmak da var,
Acından ferahlanıp, yağdırır kar,
Utanmaz haldeler, yüzleri duvar,
Kendi kendiyle, savaşıyor insan.!

Gün doğar yüzüne, astar istenir,
Haldan bilmeyenden, neyi beklenir,
Varı var olanlar, kaçar saklanır,
İkinci bir yüzü, taşıyor insan.!

Saklama kendini, özünü göster,
Bu yaşam bitici, tükenir gider,
Bir hoş seda bırak, gitsende yeter,
Arkandan güzelce, anıyor insan.!

Sözler kalıcıdır, bu gök kubbe de,
Dürüst ol adamdır, desinler halda,
Miadı inancı, sevgidir canda,
Dürüstlük yanıyla, yaşıyor insan.!
19.01.26 / Saat 23,54
MİADI (Mehmet AY)