1
Yorum
5
Beğeni
0,0
Puan
42
Okunma
Yıllardır hasretin derin acısı
Yaralar gönlümü buna alıştım
Yokluğunda dinmez gözüm yaşı
Taşar gözümden yaşa alıştım.
Feleğin çarkında döndürülmeye
Un ufak edilip öğütülmeye
Şu bedenimi yere sürmeye
Sen diye bağrımda taşa alıştım
Ne gündüzü bilirim nede geceyi
Dua dile dilimde ismin heceyi
Derman diye dertlerin nicesi
Sinemde açılan yara alıştım.
Kar yağar kapatır yollarımı
Yel estikçe kırar kollarımı
Aramakla boşa geçen yıllarımı
Umut diye bir hayele alıştım.
Düşmüşüm aşk diye senin narına
Umudum kalmadı çıkmam yarına
Gelsen nolur anan baban hayrına
Bağrımda yanan kora alıştım
Şenol’un gülmedi dünyada yüzü
Kırıldı kolları tutmuyor dizi.
Kar eylemez vefasıza sözü
İyilip kakılmaya zara alıştım
Cevap Yaz