İnanç kapısına, kilit vurdular
Kalpleri köreldi, karardı bir bir
Haram sofrasına, bir oturdular
Şeytanla saf safa, durdular birbir

Allah rızasını, koydular yoka
Para pul maddeyi, gördüler çoka
Şeytana aldanıp, yuttular zoka
Hakikat yolundan saptılar birbir

Dünya malı için, hırs bürüdüler
Fıtratı yok sayıp, tam çürüdüler
Küfür bela ile, hep yürüdüler
Zan gıybet ne varsa, yaptılar birbir

Gerçekler aşikar, ortada iken
Kibir Hasetleri, zehirli diken
Elbet hasad eder, ekini eken
Darıyı ambardan, çaldılar birbir

Bile bile haram, lokması yiyip
Hakkı olmayana, haksız tüneyip
Yedi doymadılar, benimdir deyip
Dünya ebed diye, kandılar birbir

Rezillik içlere, işlemiş artık
Şeytani duygular, soluksuz katık
Haram yiye yiye, dolmuşlar atık
Arsız yüzsüzlüğe, daldılar birbir

Alah var, diyeni, umursamazlar
Ölüm var diyene, kulak asmazlar
Çikarlar uğruna, Hak tanımazlar
Cehennem narına, yürürler birbir

Ne edep ne adap, ne ata kaldı
Fırsatı bulunca, hemen dadandı
Gidenlere sorsa, acep ne aldı
Kendini ölümsüz, sandılar birbir

Yavuz’um yazarım, bu destan bitmez
Hak sözü söylersin, telkin kar etmez
Gözü doymayana, bu dünya yetmez
Beyaz kefenlere, sardılar birbir
Bir avuç toprakla, doldular birbir


Ünsüz Şair TURABOĞLU
07 Ocak 2026
Yavuz Sultan ÖZTÜRK