Ayrılık sabahı onlar yüklerini denk yaparlarken, ben yüzüme ebucehil karpuzu sıkılmış gibi (gözyaşları dökerek ağlıyor) idim... imriülkays
rasay
rasay

Gerçek Murat

Yorum

Gerçek Murat

0

Yorum

2

Beğeni

0,0

Puan

66

Okunma

Gerçek Murat


GERÇEK MURAT

Adı Murat idi,
Onun doğumu ile Murat alınmak istenmiş,
Altı yaşına kadar mutlu yuvası varmış.
Altıdan sonra değişmiş her şey,
Anne değişmiş, baba değişmiş, kardeş değişmiş.
Anne onu bırakıp bir başkasına gitmiş,
Gitmesine de dayı ve teyzesi sebepmiş.
Murat, babasının yanında kalınca,
Yeni anne ile tanışmış.
Babası, yeni anneyle antlaşma yapmış,
Murat, rahat yaşayacakmış.
İnsanoğlu Allah’a verdiği sözü tutmamışken,
Kendi arasındaki akde vefa mı edecek,
Baba çok uzak diyarlara gidecek.
Murat için sıkıntılı günler gelecek.
Kurumuş yapraklar misali,
Murat sağa sola savrulacak.
Annesi uzaktan da olsa bakacak,
Ama Murat diye kucak açmayacak.
Ne baba ne de anne Murat’tan murat almadı,
Murat dünya denilen handa yalnız kaldı.
Yeni annesi ile sorunlar yaşadı,
Ama öz ama üvey kardeşleri onu bağrına bastı.
Onu kardeş olarak tanıdı.
Sadece bu yönden şansı vardı.
Okul hayatına yarı yolda nokta koydu,
Dünya işleri peşinde koştu.
Gün geldi asker oldu,
Ve nihayet bir yuvası da oldu.
Çocukları ile arası çok iyi olmuş,
Her birine kol kanat olup uzanmış.
Murat mutluydu, gün gelip şansı onu çok zorlamış,
Dünya işlerinin bazılarında başarılı olmamış.
Hayat arkadaşı onu bu yüzden horlamış,
Ona göre ezik bir hali varmış.
Murat, kimseye murat olmamış gibiydi,
Kendini şiir âlemi içine gizledi.
Halini, özlemini, sevdasını yazmış,
Şiir deryasında mutluluk aramış.
Murat, adı alanlara gıpta ile bakmış.
Kendi Murat ama muratsız kalmış.
Teslimiyet işte o zaman başladı,
Anne, yeni anne ve gözdesi,
Onu her yerde horlayıp taşladı.
Murat, hak yoluna kendini adadı.
Her haliyle de alaya alındı.
İnsanlar yaşam gayesinden kopukken,
Murat, muradı Hak yolunda tanıdı.
Murat, muratta suç aradı,
Hiç kusur bulamadı.
Öyle anlar oldu ki;
Tabiat ana ile mutlu yaşadı.
Aradığı yalnızlık mıydı diye düşündü,
Bahar ortasında kışa büründü.
Dünya denilen âlemde,
Hak Teâlâ emriyle sürgün son buldu.
Murat, gerçek murat almaya yürüdü.
Gül kokulu bir kefene büründü,
Oldu son bakışıyla mutlu,
Gideceği yer nurla doldu.
Araştırmacı-Şair-Yazar: Abdullah Yaşar Erdoğan

NOT: Yakinen tanıdığım bir hayat hikâyesinden kesitler.

Paylaş:
2 Beğeni
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiiri Değerlendirin
 
Gerçek murat Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz Gerçek murat şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Gerçek Murat şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Bu şiire henüz yorum yazılmamış.
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
ÜYELİK GİRİŞİ

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL