Dudakların değmeden
gece bende eksik kalıyor;
uyku dediğin şey
bir özlemin adını alıyor artık.
Beklemek ağır geliyor bazen,
ama seni beklemek
yine de vazgeçmekten güzel.
💙
Bir öpüşün vardı,
acele bilmezdi ama
beklemeyi de sevmezdi.
Dudakların değdiği anda
dünya susar,
zaman bizden utanırdı.
Nefes kalırdı,
ama konuşmaya gerek kalmazdı.
💙
Boynunun kokusu
gül müydü, ateş mi bilmem;
bildiğim tek şey
bir kez içime çekince
aklımın beni terk edişiydi.
O koku bir kadının değil,
bilerek işlenmiş bir günahın kokusuydu
ve ben o günaha
hiç pişman olmadım.
💙
Tenim sana
bir sır gibi emanet kaldı.
Ne başkası silebildi,
ne geceler affetti.
Bazı dokunuşlar vardır,
zamanla geçmez,
insanın içine yerleşir.
💙
Güzel miydim?
Belki…
Ama beni güzel yapan bedenim değil,
seni böyle yakabilmemdi.
Herkes sevilir gülüm,
ama herkes
bir ömür iz bırakamaz.
💙
Bu aşk;
öptükçe çoğalan,
uzak kaldıkça büyüyen
bir ateş oldu içimde.
Söndürmeye kalkmadım,
kaçmayı da öğrenmedim.
Yanmayı göze alanın
korkusu olmaz.
💙
Ve sen kadınım,
bekle beni,
zaman bizden yana değil belki
ama kalbimiz hâlâ aynı yerde.
Gelip saçlarına yüzümü gömeceğim,
geçmişi susturup
geleceği omzunda dinleyeceğim…
ve o an, dünya ilk kez doğru yerde duracak.
💙