Bir öğretmenim vardı Kemal’di adı
Eserdi Tuna’dan, Sakarya’dan.
Bir atlı olurdu katılırdı bin atlılara
Bazen kurt olurdu çıkardı Ergenekon’a
Bazen, dede korkut masallarda,
Bazen Fatih
Bazen Kürşat,
ve!..
Atatürk olurdu tüm çocuklara...

Bir öğretmenim vardı vatan delisi.
Boş derdi bunun gerisi,
Uzanırsa bayrağa hainin birisi
Sakın ha!..
Değdirme elini, derdi! tüm çocuklara...

Türkçe öğretirdi vatanı sevmeyi
Türkçe anlatırdı bayrağa ölmeyi
ve!..
Türkçe anlatırdı Türk olmayanlara inat.
Atatürk’ün Devletini...

Bir öğretmenim vardı adı Kemal.
Derdi!..
O dur benim, baş öğretmenim Mustafa Kemal
Allah vermesin devlete millete zeval.
Okuyun derdi tüm çocuklara...

Öğretmendi o , Atatürk’ün yolunda
Öğretmendi o, Tanrı Dağların ’da Tuna boyunda.
Öğretmendi o, Hazar’ın sularında
Sevin!.. derdi onu, tüm çocuklara...

Vatanı sevdirendi o
Yüzleri güldürendi o
Haini sindirendi o
Türk’ lük!..
Hazın derdi tüm çocuklara...

İstiklal marşında, o çekerdi bayrağı
Gülümserken, yaş dolardı gözleri
Korkma diye başlarken sözleri
Kenetlenirdi birbirine dişleri.

O Atatürk’ün öğretmeni
O Türk’ün asil eğitmeni
Sizler;
Cumhuriyetimizin serveti,
Haykırın!.. derdi tüm çocuklara...

Gençliğe hitabı okurdu Atatürk gibi
Yazardı Türk’ü kara tahtalara.
Anlatırdı tarihi satır satır,
Öğrenin!.. derdi tüm çocuklara...

Nur içinde yat öğretmenim.
Yetiştirdiğiniz gençlik,
En değerli servetidir cumhuriyetin.

Rahat uyu!...
Yaşayacak ebediyen,
Bizlere bıraktığın emanetin...

Erdinç SERT