Sırtımda yılların yüküyle geldim
Gözlerini gördüm mimlendim sende
Kurumuş sararmış bir gül dalıydım
Toprağına düştüm çimlendim sende

Yüzüm hep asıktı kaşlarım çatık
Mecalim yoktu ki sevmeye artık
Ruhuma su oldun gönlüme katık
Bir serçe misali yemlendim sende

Kolların huzurdu gözlerin engin
Beni canlandırdı şefkatin sevgin
Yanında durdukça duruldu rengim
Berrak bir çay gibi demlendim sende

Anlaman bedeldi binbir cümleye
Seninle başladı yüzüm gülmeye
Değerdi uğruna ömür vermeye
Bir çocuk gibi şenlendim sende

Gam keder hüzünü unutturan yar
Kalmadı sayende ruhumda efkar
Sende aradığım bir dinginlik var
Gitti yorgunluğum dinlendim sende

Ocağım sönüktü evim tarumar
Savrulmuş saçılmış ardımda yıllar
Toparladın beni bir tertibim var
Dağılmam bir daha derlendim sende

Meltem Ayal.