Arka sokaklarında aklımın
Bayramlıklarını giyinmiş çocuklar
Devrim şarkıları söylüyor hep bir ağızdan
Secdeye durup önlerinde
Ayak uçlarından öpüyorum
Kederimi öper gibi avuç içlerinden


Düşten güzel masallar anlatıyorum
Kirpik uçlarından inci taneleri
Düş/tükçe göğüs çukuruma
Uzayıp geçiyor papatya tarlalarından kollarım
Gelincikler dudak izlerini bırakıyor alnıma
Merhametten uzak ellerine küsüyorum annemin


İncinmiş kelimelerim
Kutsayıp ruhumu her akşam üstü
Giydiriyorlar üzerime koyusiyah hüznümü
Öyle usul,öyle nazlı su yüzüne düşmüş gibi
Bedenimden ayırıyorlar can parçacıklarımı
Sussam adı yalnızlık olur
İsyan bayrakları açıyorum
Dilimde ağızlar dolusu yeni yetme küfürler
Yan yana getirip düşlerimi kurşuna diziyorum
Sol mememin altında
Duasıı çalınmış ellerim..


Seval Doğan