Yorulma sen, durup bakarak bana,
Ben sana doyarım, umut içinde.!
İstersen konuşma, seven bu cana,
Sen bende can’dasın, hasret yerinde.!

Yüreğime hapsettim seni ben,
Merdiven basamaklarında iken,
Rüzgârı yolladım, geriye dönen,
Eli boş olandı, gezer cevrinde.!

Bazen şaşkın kalırım, ben kendimde,
Sözüm geçmiyor, kalır yüreğimde,
İsteğim karışır, saf dileğimde,
Düşünme bunları, duygu devrinde.!!

Öpmeni isterdim, dudak yerinden,
Belki de ölürdüm, hislerimden,
Korkun vardı, mağrur bakışlarından,
Kalpte istek olur, devri yerinde.!

Ateşinde yansam , çıtım da çıkmaz,
Ben senin olanım, kimse bağlamaz,
Yanlışım banaydı, ondan ağlanmaz,
Yaşlar da sinede, çağlar gününde.!

Uykuma seni bandım, ekmek diye,
Öyle bir tadın vardı, hak getire,
Takma gözlerini, kaçış bakiye,
Resmini asmışım, yürek içinde.!

Yüzün hep utanırdı, saklansak bile,
Ben seni aradım, uykuda hele,
Miadı yok olur, senin devrine,
Bütün olan budur, can hak seyrinde.!
07.01.26 / Saat 23,56
MİADI (Mehmet AY)