Resulullah, Hayber Kalesi’ne sefere çıkmıştı.
Büyük bir zaferden sonra ordu epey acıkmıştı.
Yahudi bir kadın da sürüden bir kuzu getirdi,
Resulullah ile dostları için onu kestirdi.
Kadın, güya Resulullah’tan öc almak istiyordu.
Kuzuyu ve onun kol kısmını zehirle doldurdu.
Çünkü Resulullah, kuzunun kolunu seviyordu.
İşte O, bu kuzunun kolundan bir lokma yiyordu.
Ve kol ona birden:’ Ben zehirliyim! ’ diye bağırdı.
O da hemen tükürdü ve dostlarını da uyardı:
’Çekin elinizi! Bu kol ’zehirliyim’ diyor,’ dedi.
Hemen O kadının yanına gelmesini söyledi.
Kadına: ’Sen bu kolu zehirledin mi? ’ diye sordu.
Bunun yenmeden anlaşılabilmesi epey zordu.
Onun için Kadın: ’Bunu sana kim söyledi? ’ dedi.
Resulullah Ona: ’Yediğim kolun kendisi,’ dedi.
Artık O’nun yaptığı belliydi; nedenini sordu.
Kadın:’ Eğer sen peygambersen Allah seni korurdu.
Fakat sen bir kralsan senden kurtulacaktım’dedi.
Resulullah, onu bağışladı ki bir şey demedi.
Ve bu zehirlenmeden bir dostun ölmesine rağmen,
Allah, elbet korudu Resul’unu zehirlenmeden.
Yahudiler, böyle birçok mucize görmüştü zaten.
Fakat yine de, Allah’ı inkar ettiler hep birden.
Bunlar, Musa Aleyhisselam’dan beri böyledirler! ...
Bir de utanmadan ’Allah’ı gösterir misin? ’ derler.
Yahudiler, küstahlıkta her zaman ileri gitti.
Allah da onlara kıyamete kadar lanet etti.

KAYNAKÇALAR: 1- MARTİN LİNGS: HZ. MUHAMMEDİN HAYATI
2-KUR’AN-I KERİM

Rıza Akbulut