0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
37
Okunma
Sen giderken
kapı değil,
içimde bir mevsim kapandı.
Duvarlar sesini unuttu,
saatler yürümeyi reddetti.
Ayakkabıların eşiğe değdiğinde
kalbim geriye doğru düştü.
Söylenmeyen cümleler
boğazımda pas tuttu,
adını anmak bile
geceyi uzattı.
Bir elin havada kaldı,
vedaya cesaret edemeyen.
Ben baktım,
çünkü bakmamak
tamamen yok olmak gibiydi.
Sen giderken
ben kaldım.
Aynı odada,
ama senden önceki biri değil.
Gülüşümden bir harf eksildi,
umut kelimesi yarım kaldı.
Şimdi her şey sessiz.
Sessizlik bile senden bahseder gibi.
Bir gün dönmeyeceğini bilmek,
gitmenden daha ağır.
5.0
100% (2)
