0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
30
Okunma
Kuştan hafif kanatlarıyla kar yağıyordu
İncitmeden bahar dallarını
Bir genç kız kardan hafif ayaklarıyla
Kimin rüyasına misafirdi bir kendi bir o bilirdi
İşlediği gergefin kuşlarıyla
Gül dallarının goncasıyla eğleşti.
Uzun uzun ...
Öyle kal sakın açma
sen böyle güzelsin diye
Elleriyle okşadı su verdi susamamacasına.....
Çay bardağından bir yudum çekti
Saate baktı zaman duruyordu sanki
Karın üstüste yığılarak sırnaştığı gibi
Mayısa dek onunla hemhal olacaktı belli ki
Gergefinde kaç nakış bitecekti.
Kimbilir ne zaman hasretleri birleştiren
Kenarları bahar çiçekleri yüklü
Gidilesi yollar gerçeğine yerleşmeye gelirdi
Zaman bir çok gerçeğin ileti kuşuydu nasılsa...
(DxG)
