0
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
65
Okunma
Söz mü tükendi, yürek mi yaralı?
Gönül mü yorgun, vicdan mı karalı?
İnsan insana, dünya kula davalı,
Neden savrulduk, yollar hep kapalı.
Dost kapısı vardı açık, bir zamanlar
Tanrı misafiri gelirdi insanlar.
O eşikler şimdi birer soğuk duvar;
Ne çalanı kaldı, ne açanı var.
Kalpler kırık dökük; tutmuyor yama,
Merhem kâr etmiyor müzmin yaraya
Kabuk bağlar mı diye sakın sorma
Gönülden gönüle yollar kapandı!
Belki bir gün yeniden hatırlarız;
Vefalı dostu, o içten kelamı,
Ruhu titreten bir dualı selamı
Maziye gömülmüş o son hatırayı…
